ก้าวเดินในดินแดนที่ความทรงจำหยั่งราก

แปร์ ลาแชสไม่ใช่แค่สุสาน — มันคือภูมิทัศน์แห่งความทรงจำที่ปารีสเขียนเรื่องของตนท่ามกลางไม้ใหญ่และลานขั้นบันได ระหว่างประติมากรรมและจารึก เริ่มก่อตั้งปี 1804 ตั้งชื่อตามนักบวชผู้เป็นพ่อฟร็องซัว เดอ ลาแชส ผู้รับฟังคำสารภาพของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในช่วงแรกเงียบสงบ ก่อนจะเป็นที่รักเมื่อเมืองเชิญทั้งผู้มีชื่อและผู้ไร้นามมาร่วมผืนดินเดียวกัน วันนี้คุณจะพบหลุมศพออสการ์ ไวลด์หลังผืนกระจก ดอกไม้ของอีดิธ เปียฟ ความสงบงามของโชแปง และการแสวงบุญถึงจิม มอร์ริสัน มองหาอาเบลาร์ดกับเอลอีซใต้ศาล ตั้งสติหน้ากำแพร่อุทิศที่คอมมูนปารีส 1871 สิ้นสุด และหยุดที่อนุสรณ์ผู้ถูกเนรรเทศกับผู้ต่อต้าน ที่นี่อ่อนโยนและซับซ้อน — ความหวังกับความโศก ศักดิ์ศรีกับความนิรนาม หินอ่อนกับคราบมอส เมืองกับมโนธรรมของมัน มอบรางวัลแก่เวลาและความใคร่รู้ — การเดินที่ทุกโค้งมีเสียงใหม่.